Oktober is alweer een aantal dagen om ons heen. Te herkennen aan de mengeling van de herfst- en nazomersfeer. De bruine, rode, gele kleuren, de tinteling van de koelte op je wangen en de veranderende lichtinval maken het uniek: Ja, dit is oktober!
We zijn volop bezig ons voor te bereiden op het symposium, met als doel onze verwondering te delen! We hebben afgelopen jaren veel ervaring opgedaan met het maken van stijgbeelden, kristallisaties. We vallen van de ene verbazing in de andere. We snappen nog niet altijd wat er gebeurt, wat we zien, maar dat we de etherwereld kunnen benaderen, daar zijn we wel van overtuigd. Alleen al door alle schoonheid die we mogen ervaren.
Het is bessentijd, de vrucht van de zomer. Als je langs de struiken loopt, vol met bessen, waar de vogels zich deze winter mee kunnen voeden, zie je ook nog de bloemenpracht van het voorjaar voor je. Vers in herinnering, de sfeer is in de verte nog oproepbaar en beleefbaar!
Ik heb een stijgbeeld gemaakt, van de rode kool, van BD bedrijf Veld&Beek, geteeld door Jelmer. De kool kenmerkt zich door de bolvorm, soms onvoorstelbaar wat een massa Moeder Aarde ons daarin geeft. Dezelfde vorm vind je ook terug in de bes. Met wat fantasie kun je zeggen dat de kool een teruggehouden vrucht is. Steiner schrijft over de bolvorm, dat het een oerprincipe is, dat verbonden is met het element water. Water wil zich uiten in de bolvorm, sluit zich daarmee in zichzelf af. Zie de kool, een afgesloten eenheid, maar wel een niveau lager dan oorspronkelijk in de natuur geëvolueerd. Moeder Aarde heeft het zo geschapen, om ons te voeden en te leren open te staan voor al het moois wat de herfst on te bieden heeft.
